JAWORY - Sołtys Zbigniew Rosiak
Podstawowe informacje o sołectwie
Sołectwo Jawory położone jest w południowo-wschodniej części gminy Dębnica Kaszubska, powiat słupski, w otulinie Parku Krajobrazowego „Dolina Słupi". Ludność miejscowości to osiedleńcy z Białorusi, Ukrainy, Rzeszowszczyzny, Wileńszczyzny oraz z centralnej Polski w szczególności z województwa kieleckiego i przemyskiego. Jawory są niedużą miejscowością, której liczba mieszkańców wynosi 137. Powierzchnia obrębu wiejskiego wynosi 1152,36 ha, gęstość zaludnienia wynosi 16 osób/km2 i jest niższa od średniej dla gminy (32 osób/km2). W Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Dębnica Kaszubska przewidziano dla sołectwa funkcję rolniczą W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych większość mieszkańców pracowała w Państwowych Gospodarstwach Rolnych, Nadleśnictwach i prowadząc własne niewielkie gospodarstwa rolne oraz dojeżdżała do pracy w pobliskich miastach. W 1993 r. w wyniku restrukturyzacji, co było przyczyną upadłości PGR rozpoczął się proces stale rosnącego bezrobocia.  Coraz więcej ludzi dojeżdża do pracy do odległych miejscowości (Dębnica Kaszubska, Bytów, Słupsk) lub migruje. Podstawowym źródłem utrzymania na wsi są renty, emerytury, zasiłki dla bezrobotnych, świadczenia z Ośrodka Pomocy Społecznej i praca na własnych  gospodarstwach rolnych.
Rys historyczny miejscowości Jawory
Pierwsze wzmianki o miejscowości Jawory pochodzą z roku 1376. Natomiast sama nazwa pochodzi od imienia Gafferde i pojawiła się w 1523 roku. Miejscowość jest założona na planie ulicówki. Od 1376 roku aż po rok 1800 pozostawała nieprzerwanie w posiadaniu rodziny von Pirch. Według znanego dzieła Bruggemanna wieś około 1784 roku posiadała wszystkie 19 dymów. W 1800 roku po  zawarciu małżeństwa przez Dorotheę von Pirch z Ignazem A. von Machen, wieś przeszła jako wiano we władanie rodu von Machów na kolejne 145 lat. Historia tej wsi to rzadki przykład pozostawiania majątku w rękach jednej rodziny przez prawie sześćset lat. W miejscowości do dnia dzisiejszego zachował się park o charakterze leśnym z okazałych starych dębów, buków i jaworów oraz pałac z drugiej połowy XIX wieku.