Drukuj
NIEPOGLĘDZIE - Sołtys Lidia Chrystofiak
 
Podstawowe informacje o sołectwie
Niepoględzie – wieś położona w województwie pomorskim, w powiecie słupskim, w gminie Dębnica Kaszubska na północnym obrzeżu Parku Krajobrazowego Dolina Słupi nad jeziorem Konitowskim. Wieś jest siedzibą sołectwa Niepoględzie w którego skład wchodzi również miejscowość Grabówko. Na południe od miejscowości znajduje się jezioro Głębokie. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego. W miejscowości znajduje się stylowy pałac angielski. Zespół pałacowo-folwarczny z XIX i początku XX wieku: - pałac murowany z początku XX wieku - dwa skrzydła łączy ośmioboczna wieża. chodach. Z wyposażenia wnętrza ocalał neobarokowy kominek oraz ozdobne drzwi z herbami Puttkamerów i bogatymi ornamentami roślinnymi. W pałacu mieści się obecnie Stowarzyszenie SPERANDA, które prowadzi min społeczne szkoły i niepubliczne przedszkole. W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych mieszkańcy w większości pracowali w Państwowych Gospodarstwach Rolnych, w Lasach Państwowych i własnych gospodarstwach. W 1993 roku w wyniku restrukturyzacji Państwowego gospodarstwa, większość mieszkańców zasiliła szeregi bezrobotnych. Podstawowym źródłem utrzymania mieszkańców jest praca w zakładach pracy w Słupsku i okolicznych miejscowościach. Wielu mieszkańców utrzymuje się rent, emerytur, zasiłków dla bezrobotnych oraz świadczeń z Ośrodka Pomocy Społecznej. W Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Dębnica Kaszubska przewidziano dla sołectwa funkcję rolniczą. Odległość od Słupska: 36 km. Odległość od Bytowa: 19 km.
 
Rys historyczny miejscowości Niepoględzie
Pierwsze wzmianki o Niepoględziu pojawiają się już w średniowieczu. W latach 1432 - 1565 roku Niepoględzie i Gałęzów  jest lennem rodziny  Zitzewizów; w 1523 r. właścicielem jest Ewalt Czitzeuitzche to Nippeglenze.
W latach następnych wskutek zawieranych  małżeństw obie wioski należały czasowo do rodziny von Krockow. Około roku 1650 właścicielem był Georg von Puttkamer, który w  roku 1653 zginął wraz sześciorgiem dzieci, w katastrofie statku, podczas przeprawy ze Szwecji na Pomorze. Uratowana z katastrofy żona Georga, poślubiła swego wybawcę szwedzkiego kapitana Simona von Pirch. Simon von Pirch z rąk elektora brandenburskiego w roku 1699 otrzymał Niepoględzie w lenno. Następnym z kolei dziedzicem był jego syn Gneomar von Pirch.
Zgodnie z przeprowadzonym spisem w roku 1717, majątek Niepoględzie (wspólnie z Gałęzowem) miał jeden folwark, jedną wypalarnię wapna, pięciu chłopów, sześciu półchłopów, jedną kuźnię; w pobliżu, na Młyńskim Potoku, odpływie Jeziora Kunitowskiego był młyn wodny. Do majątku należały folwarki w Plansen i Grabówku oraz drewniane strażnice w Jandrock, Stocken i Mikutten.  Do roku 1945 Niepoględzie jest Gminą w skład, której wchodzi 11 miejscowości. Powierzchnia gminy: 2398 ha, liczba gospodarstw: 83 Liczba domów (1925r.): 49.  Urząd okręgowy: Budowo, Urząd stanu cywilnego: Budowo, Urząd żandarmerii: Gałęźnia Wielka, Urząd sądowy: Bytów, Stacja kolejowa: Budowo, Linia kolejowa: Budowo-Słupsk, Agencja pocztowa: Niepoględzie.
W roku 1864 stary dwór został rozbudowany; dobudowano nowe skrzydło, połączone z dotychczasowym dworem, który także został rozbudowany - dodano jedną kondygnację i przebudowano dach, sześciokątną wieżą wejściową, z szerokimi drzwiami wprowadzającymi na holl, gdzie mieściła się duża klatka schodowa z galerią, łącząca wszystkie korytarze. W 1882 Adolf von Zitzewiz i jego żona Mathilde z domu von Sprenger, będąc bezdzietni, zapisali majątek siostrzeńcowi Jesco von Puttkamer (1841-1918), młodszemu synowi Eugena von Puttkamer z Główczyc. Pełnił on służbę państwową - był prezydentem regencji we Frankfurcie nad Odrą i członkiem pruskiego dworu. To właśnie on w roku 1900 zakłada pierwszą na tym terenie szkołę w Gałęzowie.
W roku 1918 Otto von Puttkamer (1867-1927) odziedziczył majątek po śmierci ojca. Był deputowanym w urzędzie powiatowym.  Po jego śmierci w roku 1927 majątkiem zarządza Jesco von Puttkamer (1902- 1947). Jego największą pasją była polityka. Miał charakter narodowego socjalisty; utrzymywał kontakty z grupą oporu i został czasowo aresztowany 20 lipca 1944 roku. 7 marca 1945 roku o godz. 8.00 rozpoczęła się ewakuacja mieszkańców Niepoględzia i Gałęzowa; uciekali przez Unichowo, Czarną Dąbrówkę, Lębork do Redy. Część z nich dostała się do portu w Gdańsku i w Gdyni. Wszystko wskazuje, że ewakuacja była pośpieszna i źle przygotowana; większość wyposażenia i dokumentacji pałacu pozostała na miejscu. Być może Jesco von Puttkamer nie spodziewał się nagłego odwrócenia kierunku frontu bądź liczył na przychylność Rosjan z racji na swoją antyhitlerowską działalność. Tego samego dnia po południu, Niepoględzie zostało zajęte przez oddziały sowieckie. Po jakimś czasie pojawili się nowi mieszkańcy, przywożeni z różnych stron i zajęli domy i gospodarstwa. Jesco von Puttkamer - ostatni właściciel Niepogledzia zmarł bezdzietnie w Berlinie w roku 1947.